Παράγγειλε έως 3 Δεκεμβρίου για παράδοση πριν τα Χριστούγεννα

← Όλα τα άρθρα

Καλοσύνη

Το παιδί δεν μοιράζεται; Πώς να μάθει την καλοσύνη

4 λεπτά ανάγνωσης

Ένα φιλαράκι απλώνει το χέρι στο αγαπημένο παιχνίδι του παιδιού σας, και ακούγεται ένα δυνατό «Δικό μου!», ένα σφιχτό κράτημα ή ακόμα κι ένα σπρώξιμο. Τη στιγμή εκείνη μπορεί να νιώσετε αμηχανία, αλλά πρόκειται για ένα πολύ συνηθισμένο στάδιο. Το μοίρασμα και η καλοσύνη είναι δεξιότητες που τα μικρά παιδιά μαθαίνουν σιγά-σιγά, με πολλή εξάσκηση και έναν υπομονετικό μεγάλο δίπλα τους.

Γιατί το παιδί μου δεν θέλει να μοιραστεί;

Για ένα μικρό παιδί, ένα αγαπημένο παιχνίδι μπορεί να μοιάζει κομμάτι του εαυτού του. Ακόμα μαθαίνει ότι η σειρά τελειώνει και το παιχνίδι επιστρέφει, και ότι και οι άλλοι έχουν συναισθήματα και επιθυμίες. Το «δικό μου!» δεν δείχνει ένα εγωιστικό παιδί. Δείχνει ένα παιδί που νοιάζεται για κάτι και δεν έχει μάθει ακόμα τι να κάνει μ' αυτό το μεγάλο συναίσθημα.

Το μοίρασμα ζητά πολλά: αναμονή, εμπιστοσύνη, να συγκρατήσεις την παρόρμηση να αρπάξεις. Αυτές οι ικανότητες μεγαλώνουν σταδιακά στα πρώτα χρόνια. Αν περιμένουμε από ένα τρίχρονο να μοιράζεται χαρούμενα κάθε φορά, είναι σαν να περιμένουμε να δένει τέλεια τα κορδόνια του. Έρχεται με τον καιρό και την εξάσκηση.

Τι να πείτε όταν το παιδί φωνάζει «δικό μου!»

Οι ειδικοί της παιδικής ανάπτυξης συχνά προτείνουν να ονομάζουμε πρώτα το συναίσθημα και μετά να ζητάμε μια καλή πράξη. Ένα παιδί που νιώθει ότι το καταλαβαίνουν ηρεμεί, και ένα πιο ήρεμο παιδί περιμένει ή παίζει με τη σειρά πιο εύκολα. Αν του πάρουμε το παιχνίδι με το ζόρι, η στιγμή ίσως τελειώσει, αλλά σπάνια μαθαίνει έτσι την καλοσύνη.

Μείνετε κοντά, μιλήστε μαλακά και βοηθήστε και τα δύο παιδιά. Μπορείτε να ονομάσετε και τα συναισθήματα του άλλου παιδιού, ώστε το δικό σας να αρχίσει να τα προσέχει.

  • «Είναι δύσκολο να μοιραστείς κάτι που αγαπάς. Αυτό το “δικό μου” είναι μεγάλο.»
  • «Παίζεις ακόμα μ' αυτό. Η Μαρία περιμένει. Ας της πούμε πότε θα είναι η σειρά της.»
  • «Κοίτα, ο Νίκος στενοχωρήθηκε. Θέλει πολύ να παίξει λίγο. Τι λες να κάνουμε;»

Μάθετε τη σειρά αντί για το αναγκαστικό μοίρασμα

Η σειρά είναι συχνά πιο εύκολη για τα μικρά παιδιά από το «μοίρασμα», γιατί έχει καθαρή αρχή και τέλος. Το παιχνίδι δεν χάνεται για πάντα· επιστρέφει. Απλά λόγια και μια προβλέψιμη ρουτίνα βοηθούν πολύ: «Πρώτα εγώ, μετά εσύ».

Ένα χρονόμετρο κουζίνας ή ένα μικρό τραγουδάκι κάνουν την αναμονή δίκαιη και ορατή. Εξασκηθείτε και σε ήρεμες στιγμές: σε επιτραπέζια, όταν ρίχνετε νερό στο μπάνιο, όταν διαλέγετε ποιος θα πατήσει το κουμπί του ασανσέρ. Κάθε μικρή σειρά που πάει καλά χτίζει την εμπιστοσύνη ότι η αναμονή αξίζει.

Βοηθά επίσης να αφήνετε το παιδί να κρατά λίγα πολύ ξεχωριστά πράγματα που δεν χρειάζεται να τα μοιράζεται. Πριν έρθει ένα φιλαράκι, φυλάξτε τα μαζί και διαλέξτε κάποια παιχνίδια για όλους.

Εξασκηθείτε στο «οι καλές πράξεις κάνουν τον κήπο να ανθίζει»

Αυτό το απλό εργαλείο κάνει την καλοσύνη ορατή. Ζωγραφίστε έναν κήπο σε ένα χαρτί και προσθέστε ένα λουλούδι για κάθε καλή πράξη: μοίρασμα, σειρά, βοήθεια ή μια καλή κουβέντα. Τα παιδιά λατρεύουν να βλέπουν τον κήπο να γεμίζει, κι εσείς έχετε έναν ζεστό τρόπο να προσέχετε δυνατά την καλοσύνη.

Όταν το μοίρασμα δυσκολεύει, πείτε μαζί τα λόγια της σειράς, «Πρώτα εγώ, μετά εσύ», και βάλτε ένα χρονόμετρο αν βοηθάει. Επαινέστε την προσπάθεια, ακόμα κι όταν το «δικό μου» είναι ακόμα εκεί. Αναμονή με μουτράκι είναι κι αυτή αναμονή, και αξίζει ένα λουλούδι.

Κρατήστε τον κήπο για να προσέχετε, όχι για ανταμοιβές ή τιμωρίες. Τα λουλούδια δεν αφαιρούνται ποτέ. Το μήνυμα είναι απλό: η καλοσύνη σου κάνει τα πράγματα να ανθίζουν.

Πώς να δείχνετε καλοσύνη κάθε μέρα

Τα παιδιά αντιγράφουν ό,τι βλέπουν. Όταν μοιράζεστε το σνακ σας, βοηθάτε έναν γείτονα ή λέτε «ευχαριστώ» και «θες να παίξεις κι εσύ λίγο;», δείχνετε την καλοσύνη στην πράξη. Μιλήστε γι' αυτό απλά: «Άφησα τον κύριο να περάσει πρώτος, γιατί φαινόταν βιαστικός».

Το να διαβάζετε μαζί ιστορίες και να ρωτάτε πώς νιώθουν οι ήρωες είναι άλλος ένας ήπιος τρόπος να καλλιεργηθεί η ενσυναίσθηση. Με τον καιρό, τα παιδιά αρχίζουν να προσέχουν μόνα τους τα συναισθήματα των άλλων.

  • Προσέξτε δυνατά τις καλές πράξεις: «Αυτό ήταν πολύ ευγενικό. Νομίζω πως μόλις φύτρωσε ένα λουλούδι.»
  • Επαινέστε την προσπάθεια, όχι την τελειότητα.
  • Μετά από ένα άρπαγμα ή ένα σπρώξιμο, βοηθήστε το παιδί να επανορθώσει: να δει αν ο φίλος είναι καλά, να δώσει πίσω το παιχνίδι, να ξαναδοκιμάσει.

Δοκιμάστε το μαζί: Οι καλές πράξεις κάνουν τον κήπο να ανθίζει

  1. Ζωγραφίστε έναν απλό κήπο σε ένα χαρτί και βάλτε τον κάπου που το παιδί τον βλέπει.
  2. Προσθέστε μαζί ένα λουλούδι για κάθε καλή πράξη: μοίρασμα, σειρά, βοήθεια ή μια καλή κουβέντα.
  3. Όταν το μοίρασμα δυσκολεύει, πείτε μαζί «Πρώτα εγώ, μετά εσύ» και βάλτε ένα χρονόμετρο αν βοηθάει.
  4. Επαινέστε δυνατά την προσπάθεια, ακόμα κι όταν το «δικό μου» είναι ακόμα εκεί.
  5. Το βράδυ κοιτάξτε μαζί τον κήπο και μιλήστε για τις καλές πράξεις της μέρας.

Πότε να ζητήσετε βοήθεια

Η δυσκολία στο μοίρασμα είναι φυσικό κομμάτι της πρώτης παιδικής ηλικίας. Αν το μοίρασμα και το παιχνίδι με άλλα παιδιά παραμένουν πολύ δύσκολα για εβδομάδες, καταλήγουν συχνά σε μεγάλα ξεσπάσματα ή εμποδίζουν το παιχνίδι, το σχολείο ή την οικογενειακή ζωή, αξίζει να μιλήσετε με τον παιδίατρό σας ή με έναν παιδοψυχολόγο.

Τα άρθρα αυτά μοιράζονται γενικές ιδέες για οικογένειες. Δεν αποτελούν ιατρική ή ψυχολογική συμβουλή.