Ο μεγάλος οικογενειακός χάρτης του θησαυρού

Για τους μεγάλους

Τι λέει αυτή η ιστορία

Πολλά παιδιά θέλουν να τα κάνουν όλα μόνα τους και θυμώνουν όταν δεν τα καταφέρνουν. Σε αυτή την ιστορία το παιδί σας βρίσκει έναν παλιό οικογενειακό χάρτη θησαυρού με ένα σημείωμα: κάθε γρίφος λύνεται πιο εύκολα μαζί. Όταν κολλάει στον πρώτο γρίφο, ζητάει βοήθεια· μπροστά σε έναν «δράκο» στην αποθήκη του κήπου, μένει κοντά στους άλλους κι ύστερα κερδίζει με τρυφερότητα έναν δύστροπο γάτο. Κι ο θησαυρός αποδεικνύεται πως είναι η ίδια η οικογένεια: όσοι ήρθαν πριν από εμάς κι όσοι είναι γύρω από το παιδί σας σήμερα.

Τρεις τρόποι να το συζητήσετε

• Δείξτε πως είναι φυσικό να ζητάμε βοήθεια: πείτε το δυνατά όταν χρειάζεστε κι εσείς βοήθεια. «Με βοηθάς λίγο; Κάθε γρίφος λύνεται πιο εύκολα μαζί.»
• Μοιραστείτε μια οικογενειακή ιστορία ή μια παλιά φωτογραφία, και πείτε στο παιδί ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος, τι αγαπούσε και πώς ήταν όταν είχε την ηλικία του παιδιού σας.
• Φτιάξτε τη δική σας οικογενειακή «κάψουλα του χρόνου»: μια ζωγραφιά, ένα σημείωμα από τον καθένα και μια φωτογραφία σε ένα κουτί, για να το ανοίξετε ξανά σε έναν χρόνο.

Τρεις ερωτήσεις για το παιδί

• Γιατί ο πρώτος γρίφος ήταν πιο εύκολος όταν τον έλυσαν μαζί;
• Τι έκανε το παιδί για να κατέβει ο Βροντούλης από τη γλάστρα;
• Τι θα έβαζες εσύ στο κουτί με τον θησαυρό της οικογένειάς μας;

Εξασκηθείτε μαζί: Κάθε γρίφος λύνεται πιο εύκολα μαζί

Όταν το παιδί σας κολλάει και αρχίζει να θυμώνει, σταματήστε και πείτε μαζί τη φράση: «Κάθε γρίφος λύνεται πιο εύκολα μαζί.» Ύστερα ο καθένας λέει δυνατά μία ιδέα, όσο αστεία κι αν είναι, και δοκιμάζετε την καλύτερη σαν ομάδα. Χρησιμοποιήστε τη στα παζλ, στα χαμένα παπούτσια και στο συγύρισμα. Αφήστε το παιδί να είναι αυτό που καλεί τους άλλους να βοηθήσουν, ώστε να νιώθει πως το να ζητάει βοήθεια είναι δύναμη, κι όχι ότι περιμένει να το σώσουν.

Αν το παιδί σας δυσκολεύεται πολύ να παίξει ή να συνεργαστεί με άλλους, αναστατώνεται έντονα κάθε φορά που κάτι δεν πάει καλά ή απομακρύνεται συχνά από την οικογένεια και τους φίλους του, αξίζει να μιλήσετε με τον παιδίατρό σας ή με έναν παιδοψυχολόγο.